Naar de inhoud

Het gat is niet het model. Het is de kennis.

De kennis waar zorg op draait, zit in de protocollen en in de hoofden van de paar mensen per team die het werk net beter doen. Een algemeen taalmodel brengt die twee niet samen, ook niet met uw documenten erbij. Een kennissysteem wel.

Geschreven door

Beschouwing8 min leestijd

Met Inora komt 44,9% van de werktijd terug. Dat meten we per soort werk en per team, nooit per medewerker. Maar eerst: waar het gat zit.

03:10

Neem een verpleegkundige in de nachtdienst van een verpleeghuis. Het is 03:10. De verpleegkundige staat er alleen voor in het gebouw, zoals ’s avonds, ’s nachts en in het weekend op veel locaties. Wie dan twijfelt, belt de dienstdoende of beslist alleen.

Via de spoedeisende hulp van het ziekenhuis komt een acute opname binnen. Daar heeft de organisatie een afspraak voor, en een hulpkaart: welke stappen, in welke volgorde, en wat er in de eerste rapportage moet staan.

Die kennis bestaat. Ze zit alleen op twee plekken, en om 03:10 kan de verpleegkundige bij geen van beide.

De eerste plek is het kwaliteitshandboek. De tweede plek is het hoofd van de collega die de kaart niet nodig heeft, omdat het al jaren routine is. Die collega heeft vannacht geen dienst.

Dit is geen randgeval. In het eerste jaar van Inora kwam 45% van de vragen ’s avonds, ’s nachts of in het weekend binnen. Op die uren is er geen collega om het te vragen.

Vandaag schreef ik voor bestuurders in de zorg het verhaal van Inora op. Het begint in de nacht, omdat je daar ziet waar het gat zit. Dit is de lange versie, met de redenering die in dat verhaal niet paste.

Twee plekken

Het handboek is waar een organisatie opschrijft wat ze heeft afgesproken. Maar niemand slaat midden in een dienst het kwaliteitshandboek open, en wie het wel doet, kan niet altijd vertrouwen op wat de zorgmedewerker vindt.

Wat niet in het handboek staat, zit in hoofden. In elk team zijn er een paar mensen die het werk net beter doen, zonder dat iemand het zo noemt. Zij weten welke versie geldt, welke afspraak het team echt volgt en wie je ’s nachts belt. Als zij vertrekken, gaat die kennis mee. Een zorgorganisatie schreef het in haar jaarverslag over kwaliteit en veiligheid van 2025 op als doel voor Inora: “een duurzaam teamgeheugen waardoor de afhankelijkheid van kennis in de hoofden van individuen vermindert”.

Beide plekken zijn nodig, en beide schieten tekort. Het handboek is van iedereen, maar niet binnen bereik. Het hoofd is binnen bereik, maar alleen voor wie toevallig naast die collega werkt. Inora brengt die twee samen.

Wat een algemeen taalmodel doet

Het gangbare antwoord op dit probleem is: geef een taalmodel uw documenten. Ik begrijp waarom. Een taalmodel schrijft vloeiend, begrijpt een vraag in spreektaal en is er om 03:10 gewoon.

Maar een algemeen taalmodel met uw documenten blijft een algemeen taalmodel. Het begint bij alles wat het ooit gelezen heeft. Waar uw documenten zwijgen, vult het aan uit wat het elders las: de procedure van een ander ziekenhuis, in een ander land. Een hulpkaart die alleen als afbeelding bestaat, ziet het niet, dus ook dat gat vult het. Het verzint wat ontbreekt, en het klinkt even zeker als het ernaast zit.

Het weet ook niet wie de vraag stelt: een helpende op niveau 2 of de wijkverpleegkundige. En het weet niet welke versie geldt. Geef het een map met twee versies van hetzelfde protocol, en het heeft geen manier om te weten welke de organisatie heeft vastgesteld, welke verlopen is en welke bron voorgaat.

Het gat zit dus niet in wat het model kan. Het model kan meer dan genoeg. Het gat zit in de kennis: die staat er niet in, of drie keer, of in een hoofd.

Wat een kennissysteem omdraait

De computer, het internet en de smartphone maakten kennis voor iedereen bereikbaar. Op maat maakten ze haar niet. Wat verpleegkundigen om 03:10 nodig hebben, is geen bibliotheek met boeken, maar een bibliotheek die antwoord geeft op hun vraag, in hun situatie, uit wat hun eigen organisatie heeft vastgesteld.

Een kennissysteem draait het werk om. In het midden staat niet het model, maar de kennis, en wie ervoor instaat. Inora is het kennissysteem van een zorgorganisatie: het houdt vast wat de organisatie weet en heeft afgesproken, houdt het actueel en binnen bereik van iedereen, van de helpende aan het bed tot de raad van bestuur. Dat komt neer op vier dingen.

Elke bron heeft een eigenaar, een versie en een laag. Inora houdt een register bij, in de pas met het documentsysteem van de organisatie zelf. Het antwoordt alleen uit de geldende versie, gebruikt een verlopen of ingetrokken document niet meer, en antwoordt binnen minuten uit een nieuwe versie, zonder dat iemand bij ons iets hoeft te doen. Elke bron van de organisatie is in het antwoord gemarkeerd, en één tik toont de passage waarop het rust, met de bron, de laag en de versie.

De organisatie bepaalt wat voorgaat. Haar bronnen zijn haar eigen documenten, de regionale afspraken die ze overneemt en de protocollen waarnaar haar werkafspraken verwijzen. Welke daarvan leidt, beslist zij. Waar twee ervan elkaar tegenspreken, volgt het antwoord de leidende en zegt het in één zin dat de andere afwijkt. Welke gelijk heeft, beslist Inora nooit. Een bron van buiten de organisatie ziet de zorgmedewerker niet.

Elk gat komt op een lijst. Staat het antwoord niet in de bronnen, dan zegt Inora dat, zegt het waar het gezocht heeft en wie over het onderwerp gaat. Het gokt niet. Het onderwerp gaat als taak naar de eigenaar van dat kennisgebied, zonder de vraag en zonder de naam van wie hem stelde. Hier komen de twee plekken samen. Wat in een hoofd zat, wordt opgeschreven, gaat door de eigen documentroute van de organisatie en staat daarna in de bron, voor iedereen, ook om 03:10. Daarom schrijven we bij elke functie vooraf met één collega uit die functie op wat een goed antwoord is. Die collega weet het al. Nu staat het ook in het systeem.

De grens zit in de code. Bij een vraag over één cliënt legt Inora het eigen protocol van de organisatie ernaast en wijst aan wat ontbreekt; de professional beslist. Waar Inora stopt, staat niet in een instructie aan het model, die iemand met een slimme vraag kan wegpraten. Het staat in de code, en elke nieuwe versie wordt aan de grens geteld in twee richtingen: ten onrechte beantwoord en ten onrechte geweigerd.

Terug naar 03:10. De hulpkaart is gelezen en de eigenaar heeft de tekst bevestigd. Inora geeft de verpleegkundige de stappen van de nachtkaart van de eigen organisatie, met de passage één tik verder, en de vier dingen die de eerste rapportage moet bevatten: de reden van opname, cognitie, bijzonderheden en de Wlz-status. De verpleegkundige besluit wat te doen voor deze cliënt.

Het minst belangrijke onderdeel

In dit alles is het model het minst belangrijke onderdeel. Het is ook het enige onderdeel dat te vervangen is.

Dat was een keuze vanaf het begin. Het plan van 13 juni 2025 legde vast dat Inora aan geen enkel taalmodel vastzit. Het model doet waar het goed in is: schrijven. 38% van de berichten aan Inora vraagt iets te doen in plaats van iets te vinden, en 25% is een rapportage, overdracht, brief of e-⁠mail. Daar is een taalmodel sterk in, zolang wat het schrijft ergens op rust.

Zo krijgt de organisatie het beste van twee kanten: de betrouwbaarheid van haar eigen bronnen, en de taal van het model.

Komt er een beter model, dan testen we het eerst op de vragen van de eigen teams van de organisatie, en pas daarna vervangen we het oude. De bronnen, hun eigenaren en versies, de volgorde, de lijst en de grens blijven staan. Dat is het deel dat de organisatie heeft opgebouwd, en het blijft van haar. Elk protocol, elke richtlijn en elk handboek blijft eigendom van de organisatie die het schreef. Wat een organisatie in Inora stopt, maakt Inora beter voor die organisatie, nooit voor een andere.

Wie een zorgorganisatie vertelt dat het model het verschil maakt, verkoopt haar het enige onderdeel dat nooit van haar wordt.

Wie het gat dichtmaakt

Een gat in de kennis zie je niet vanaf een kantoor. Je ziet het op de afdeling, in de nacht, in de woorden van een team. Daarom brengen de mensen die Inora bouwen het zelf in de teams, team voor team. Elke invoering begint bij het kwaliteitshandboek, samen met de kwaliteitsadviseur: wie is eigenaar van elk document, welke versie geldt, wat is verlopen. Wat in één team terugkomt, pakken we bij de wortel aan, in Inora zelf, zodat elk volgend team het niet meer tegenkomt.

We declareren geen uren. Aan een gat dat openblijft, verdienen wij niets.

Wat het oplevert, en hoe we het meten

Inora geeft zorgmedewerkers 44,9% van hun werktijd terug door minder te zoeken, te rapporteren en over te dragen: 215 minuten per dienst van 480 minuten. Per team van 20 is dat 9,0 fte aan tijd. Omgerekend naar de 480.000 medewerkers in de verpleging, verzorging en thuiszorg gaat het om de werktijd van 215.000 mensen. Dat is meer dan het verwachte personeelstekort van 126.800 mensen in 2035.

We meten het per soort werk en per team, tegen een nulmeting van vóór de start. De raad van bestuur krijgt elke maand een verslag, opgeteld over alle teams: waar vragen over gaan, over welke onderwerpen nog geen antwoord is, welke gaten dicht zijn en hoeveel tijd Inora teruggaf.

Nooit per medewerker. Dat is geen detail van het verslag. Wie per medewerker meet, maakt van een kennissysteem een controlesysteem. Dan stellen zorgmedewerkers geen vragen meer die laten zien wat ze niet weten, en juist die vragen vertellen de organisatie waar haar kennis tekortschiet. Niemand in de organisatie leest de gesprekken, en Inora beoordeelt niemand.

De kennis is er al

Het gat is niet het model. Het is de kennis. Die kennis bestaat al, in uw protocollen en in de hoofden van uw beste mensen. Ons werk is dat ze om 03:10 op één plek staat, met de passage één tik verder en een eigenaar erachter.

Ahsan Fazal, oprichter en CEO, 21 september 2026

Naschrift, 2 november 2026

Inora is geen medisch hulpmiddel. Inora ondersteunt triage: de professional triageert, scoort en beslist. Inora legt het eigen protocol van de organisatie ernaast, wijst aan wat ontbreekt en legt van elk antwoord de bron en de versie vast; het stelt geen diagnose en beslist niet over een behandeling. Door dat beoogde gebruik valt Inora buiten de regels voor medische hulpmiddelen (De professional beslist).

Werkt u in de zorg met Inora? Inloggen en hulp lopen via uw eigen organisatie: de projectleider en de ambassadeurs van uw team helpen u verder.

Bespreek wat uw team hierna nodig heeft.