# Onze antwoorden op privacy

1 oktober 2025 · Beschouwing · 7 min leestijd

Door [Ahsan Fazal](https://axiomatic.digital/over-ons#ahsan), Oprichter en CEO

Een zorgorganisatie vroeg hoe Inora met haar gegevens omgaat. Dit is mijn antwoord van 1 oktober 2025: geen training op gesprekken, geen naam bij een bericht, opslag in Europa en een bibliotheek die alleen groeit na toetsing door deskundigen. Wat sindsdien veranderde, staat eronder, met de datum.

De vijf vragen die een zorgorganisatie ons stelde over privacy, transparantie en verantwoord gebruik van AI in de zorg, waren precies de vragen die wij onszelf stelden toen we aan Inora begonnen. Onze contactpersoon had ze doorgestuurd, en ik las ze met een glimlach. Inora werkte toen bijna vier weken bij de eerste zorgorganisatie.

Aan het eind van mijn antwoord schreef ik dat veel organisaties deze vragen terecht stellen, en dat de antwoorden op onze website zouden komen. Hier staan ze, ingekort, in mijn woorden van toen. De naam van de organisatie en van de mensen die de vragen stelden, laat ik weg.

Waar een antwoord sindsdien veranderde, staat de verandering onderaan, met de datum. Een antwoord over privacy dat nooit verandert, is meestal een antwoord dat niemand bijhoudt.

## Wordt er getraind op de gesprekken?

Dat was hun kernvraag, dus ik begon ermee, en het antwoord was kort: nee.

De taalmodellen in Inora gebruikten we via de zakelijke toegang van hun makers, onder contracten waarin staat dat onze gegevens niet worden gebruikt om hun modellen te trainen. Wijzelf trainen niets. We kunnen het niet eens: we roepen een model aan, we hertrainen het niet.

Ik maakte in die mail een onderscheid dat ik nog steeds belangrijk vind, omdat het in bijna elk gesprek over AI door elkaar loopt. Een model trainen op gesprekken is één ding. Mensen die gesprekken lezen om een product beter te maken, is iets anders.

Het eerste deden we niet. Het tweede wel. Ons team bekeek met de hand een selectie van gesprekken. Vond iemand een antwoord over diabetes onvolledig en klikte op het duimpje omlaag, dan lazen wij dat bericht. We zagen daarbij geen naam, alleen een technisch nummer. Onze conclusie was dan bijvoorbeeld dat de bronnen over diabetes uitgebreid moesten worden. Het model leerde daar niets van. De bibliotheek wel.

Dat meelezen door ons team is inmiddels gestopt. Waarom, staat onderaan.

## Wat we opslaan

We sloegen de berichten op, met tijdstempels en sessienummers die een gesprek bij elkaar houden. Geen naam bij een bericht, geen e-mailadres bij een gesprek. Ik gaf een voorbeeld: als ik in de database kijk, zie ik dat iemand op maandag 15 september om 14:30 iets vroeg over diabetes, maar niet wie. Die koppeling bestond technisch niet in ons systeem.

De gegevens stonden in een afgeschermde omgeving in Europa, en alleen de ontwikkelaars die Inora bouwden, konden erbij. We bewaarden ze voor één doel: zien waar de bibliotheek tekortschoot, welke vragen vaak terugkwamen en waar gebruikers op vastliepen.

## Is het model bevroren?

De vijfde vraag was een slimme, en het antwoord hing af van wat je ‘het model’ noemt.

Het taalmodel zelf: ja, bevroren. Het is uitgeleerd voordat wij het gebruiken, en het leert niets bij van een gesprek. De kennisbibliotheek waaruit Inora put: nee, die houden we bij. Komen er veel vragen over een ziektebeeld, dan voegen we bronnen toe. Verschijnt er een nieuwe richtlijn, dan komt die erin. Zulke aanpassingen gebeurden alleen na overleg en toetsing door deskundigen, nooit automatisch.

De vergelijking die ik toen maakte, gebruik ik nog steeds. Het taalmodel werkt als het hoofd van een verpleegkundige na de opleiding: op een vaste manier. De kennisbibliotheek is het naslagwerk op de afdeling, dat steeds wordt bijgewerkt met nieuwe protocollen en richtlijnen. Het eerste blijft hetzelfde, het tweede houden we actueel.

## De bibliothecaris

Ik stuurde ook de kern van de gebruikersvoorwaarden mee. Inora is een hulpmiddel en vervangt geen professioneel oordeel. Gebruikers blijven zelf verantwoordelijk voor hun beslissingen. En hoe betrouwbaar de bronnen ook zijn, een gebruiker controleert een antwoord altijd zelf en blijft kritisch. Controleren kan alleen als je het boek kunt openslaan. Daarom stond bij een antwoord van Inora de bron, en zei Inora het als het antwoord er niet in stond.

Aan het eind voegde ik zelf een vraag toe, omdat ik vermoedde dat alle vijf vragen eigenlijk daarover gingen: waarom is dit anders dan een chatdienst die iedereen kan gebruiken? Mijn antwoord was een vergelijking. Het verschil is dat tussen “een open publieke bibliotheek waar iedereen alle soorten boeken kan lezen en toevoegen” en “een gespecialiseerde medische vakbibliotheek met alleen geaccrediteerde en geverifieerde bronnen, waar een bibliothecaris nauwlettend toezicht houdt op wat er binnenkomt en wie toegang heeft.”

Die zin draagt voor mij nog steeds het hele antwoord. Bij AI in de zorg gaat de privacyvraag bijna altijd over het model: wat onthoudt het, wie traint het, waar draait het. Dat zijn goede vragen, en de antwoorden staan hierboven. Maar de vragen die ertoe doen, gaan over de bibliotheek. Wat komt erin, en wie heeft het gekeurd? Wie mag naar binnen? Wie ziet wat een ander leest? Een model dat niets onthoudt, in een bibliotheek zonder bibliothecaris, is nog steeds een open publieke bibliotheek.

## Wat er sindsdien veranderde

In 2025 schreef ik dat deze antwoorden de stand van zaken van dat moment beschreven, en dat we in hoog tempo betere systemen voor privacy en beveiliging zouden bouwen. Dit is wat er veranderde.

Eén antwoord veranderde niet. Niemand traint een model op de documenten, vragen, antwoorden of rapportages van een organisatie, gesprekken inbegrepen: wij niet, en geen enkele aanbieder van een model.

**November 2025, cliëntgegevens.** In de voorwaarden van 2025 stond dat medewerkers geen gegevens van cliënten invoeren. Die regel houdt geen stand in een systeem waarin medewerkers ook rapportages opstellen, want een rapportage gaat over een cliënt. We hebben hem vervangen door wat klopt. De verwerkersovereenkomst geldt vanaf het eerste gebruik en behandelt alles wat een medewerker over een cliënt schrijft als gezondheidsgegeven, vanaf de eerste vraag. Inora vraagt nooit om een naam, geboortedatum of burgerservicenummer. Een rapportage heeft ze niet nodig.

**Februari 2026, wie er binnenkomt.** Medewerkers melden zich aan met het werkaccount dat ze al hebben, via de single sign-on van hun eigen organisatie, en verliezen de toegang op de dag dat de organisatie hun account uitzet. Wie toegang heeft, bepaalt de organisatie. Het betekent ook dat een gesprek nu bij een account met een naam hoort, zodat een medewerker de eigen gesprekken terugvindt. De scheiding die ik in 2025 in de database beschreef, staat daarom nu in regels. Die volgen hieronder.

**Augustus 2026, wie er meeleest.** Wij lezen geen selectie van gesprekken meer. Om te zien waar de bronnen tekortschieten, labelt een taalmodel elk bericht: beantwoord of niet, ontbrak er kennis, en welke soort kennis. Daarvoor hoeft niemand een gesprek te lezen. Niemand in de organisatie leest een gesprek, leidinggevenden en bestuur inbegrepen. Gebruiksrapporten gaan over teams van minstens vijf mensen en noemen nooit een medewerker, en Inora beoordeelt niemand. Wij lezen een gesprek alleen als de organisatie daar schriftelijk om vraagt, en we leggen elke inzage vast.

**September 2026, waar en hoe lang.** In 2025 schreef ik waar de gegevens stonden. Dat was een antwoord over opslag, en de betere vraag is waar er gerekend wordt. Alle verwerking voor Inora blijft in de Europese Unie: opslag, zoekindex, taalmodellen, aanmelding en logging. Inora verwijdert gesprekken na 90 dagen, of na de termijn die de organisatie instelt. En wie ik toen ons kernteam van ontwikkelaars noemde, is nu precies omschreven: alleen de engineers die Inora bouwen, komen in de productieomgeving, elk met een persoonlijk account en multifactorauthenticatie, nooit met een gedeeld account, en elke toegang wordt vastgelegd.

**September 2026, de bibliotheek.** Nooit automatisch: dat geldt nog steeds voor wat wij toevoegen. Voor de eigen documenten van een organisatie werkt het anders, en beter. Elke bron in Inora heeft een eigenaar, een versie, een herzieningsdatum en een status, gelijk met het documentsysteem van de organisatie. Zet zij een nieuwe versie in dat systeem, dan antwoordt Inora daar binnen minuten uit, zonder dat iemand bij ons iets hoeft te doen. Een verlopen of ingetrokken document gebruikt Inora niet meer. De keuring zit waar ze hoort: bij de organisatie die het document schreef.

Het onderwerp van een vraag waarop de bronnen geen antwoord hadden, komt als taak bij wie over dat kennisgebied gaat, met het aantal keer dat het gevraagd werd en nooit met de vraag zelf of de naam van wie hem stelde.

En het bevroren model wordt af en toe vervangen door een nieuwer. Elke nieuwe versie van Inora, een ander taalmodel inbegrepen, testen we eerst op de vragen van de eigen teams van de organisatie, voordat zij die versie krijgt.

In 2025 was de bibliothecaris uit mijn vergelijking vooral een belofte: wij letten op. Nu is hij een reeks regels, in het product, in de verwerkersovereenkomst en in dit stuk, elk met een datum. Zo hoort een antwoord op privacy eruit te zien: geen zin die geruststelt, maar een lijst die je kunt nagaan.

## Naschrift, 2 november 2026

Wat een zorgmedewerker Inora vraagt, komt nooit bij de organisatie. Bij de organisatie komt alleen wat de zorgmedewerker zelf verstuurt, zoals een rapportage of een MIC-melding, en het bekwaamheidsdossier dat de inspectie verwacht (Wkkgz, Wet BIG). Dat dossier (aantoonbaar bekwaam, ook voor voorbehouden handelingen) legt alleen vast dat een protocol is gevolgd, met versie en datum, zonder gebruikscijfer, score of inhoud van een gesprek.

## Werkt u in de zorg met Inora?

Inloggen en hulp lopen via uw eigen organisatie: de projectleider en de ambassadeurs van uw team helpen u verder.

## Verder lezen

- [Eén product, per organisatie ingericht](https://axiomatic.digital/updates/een-product-per-organisatie-ingericht.md): In juli 2025 wilde ik geen maatwerk per organisatie; in november zag ik de waarde van invoeren per organisatie. Beide kloppen, op een ander niveau: één code en één kennismodel, en per organisatie eigen bronnen, volgorde, antwoordbeleid en formats. Elke invoering maakt de volgende kleiner.
- [Het gat is niet het model. Het is de kennis.](https://axiomatic.digital/updates/het-gat-is-niet-het-model.md): De kennis waar zorg op draait, zit in de protocollen en in de hoofden van de paar mensen per team die het werk net beter doen. Een algemeen taalmodel brengt die twee niet samen, ook niet met uw documenten erbij. Een kennissysteem wel.
- [Een vraag zonder antwoord is werk](https://axiomatic.digital/updates/een-vraag-zonder-antwoord-is-werk.md): Staat het antwoord niet in de bronnen, dan gokt een algemeen taalmodel. Inora zegt het, en het onderwerp wordt een taak voor wie die kennis beheert, zonder de vraag en zonder de naam van wie vroeg. Daarna schrijft de eigenaar er een toetsvraag bij voor de volgende versie. Die lus maakt Inora beter, niet het model.
